او دايى من است . امام عليه السّلام فرمود : وى درمورد خداوند سخن بزرگى مىگويد ، خدا را وصف مىكند در صورتى كه خداوند توصيف‌شدنى نيست . يا با او همنشينى كن و دست از ما بردار و يا با ما بنشين و او را ترك نما . ابو هاشم عرض كرد : وى هرچه بخواهد مىگويد ولى اگر من سخن او را پذيرا نباشم چه گناهى دارم ؟ امام رضا عليه السّلام فرمود : « آيا بيم ندارى كه عذابى از ناحيهء خدا برسد و همهء شما را فراگيرد و آيا نمىدانى يكى از ياران حضرت موسى كه پدرش در شمار دار و دستهء فرعون بود آن هنگام كه سپاهيان فرعون به سپاهيان موسى رسيدند ، از سپاه موسى جدا شد تا پدرش را پند و اندرز دهد و به سپاهيان موسى ملحق كند . ولى پدرش راه افتاد و او همواره سخنانى را كه موجب خشم او مىشد بر زبان مىآورد تا به قسمتى از دريا رسيدند و هردو غرق شدند ، وقتى خبر اين ماجرا به حضرت موسى عليه السّلام رسيد ، فرمود : او در رحمت الهى قرار دارد ، ولى هرگاه عذاب نازل گردد ، نمىتواند از كسى كه در نزديكى گنهكار حضور دارد ، دفاع كند » . 7 - هم‌چنين از امام صادق عليه السّلام از پدر بزرگوارش ، از جدّش على بن حسين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « يا بنىّ انظر خمسة فلا تصاحبهم و لا تحادثهم و لا ترافقهم فى طريق فقلت يا أبه من هم قال : ايّاك و مصاحبة الكذّاب و ايّاك و مصاحبة الفاسق و ايّاك و مصاحبة البخيل و اياك و مصاحبة الاحمق و ايّاك و مصاحبة القاطع لرحمه ؛ « 1 » فرزندم به پنج دسته بنگر و با آنان هم نشينى مكن و گفتگو انجام مده و در مسير راه با آنان همراه نشو . عرض كردم : پدرجان ! آن‌ها كيانند ؟ فرمود : از هم‌نشينى با انسان دروغ‌گو بپرهيز ، از هم‌نشينى با انسان فاسق پرهيز كن ، از هم‌نشينى فرد بخيل دورى كن ، از همراهى انسان نابخرد پرهيز نما ، از هم نشينى با كسى كه قطع صلهء رحم نموده ، بپرهيز . » تعدادى احاديث به همين مضمون وارد شده است . 8 - نيز از امام صادق عليه السّلام درمورد فرمودهء خداى عزّ و جل : وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ ؛ « 2 » هرگاه شنيديد توسط عدّه‌اى به آيات الهى كفر ورزيده مىشود و به تمسخر گرفته مىشوند ، با آن گروه همنشين نشويد . فرمود : « انما عنى بهذا اذا سمعتم الرجل يجحد الحق و يكذب به و يقع فى الائمه عليهم السّلام فقم من عنده

--> ( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 376 . ( 2 ) . نساء ، آيهء 140 .